GKS Katowice

Założenie klubu i początki (1963–1964)
Decyzja o powołaniu Górniczego Klubu Sportowego Katowice zapadła 5 listopada 1963 roku. Klub powstał w wyniku połączenia kilku katowickich stowarzyszeń sportowych, w tym m.in. Górnika 20 Katowice, TKS Rapid-Orzeł Wełnowiec, KS Koszutka Katowice, Katowickiego Klubu Łyżwiarskiego, KKS Górnik oraz Górniczego Klubu Żeglarskiego Szkwał. W skład komitetu założycielskiego weszli także przedstawiciele 32 instytucji i zakładów pracy z terenu miasta. Uchwała została formalnie zatwierdzona 27 lutego 1964 roku, co uznaje się za oficjalną datę powstania GKS Katowice. Klub przyjął barwy złoto-zielono-czarne, a jego godłem stał się herb Katowic.
Od początku GKS miał charakter wielosekcyjny – działały m.in. sekcje hokeja, zapasów, saneczkarstwa i tenisa. Z klubem związanych było łącznie 44 olimpijczyków, którzy na letnich igrzyskach zdobyli pięć medali.

Lata 60. i 70. – wejście do krajowej elity
Piłkarskie fundamenty GKS-u stworzył TKS Rapid-Orzeł Wełnowiec, który w sezonie 1962/63 awansował do II ligi. Od rundy wiosennej sezonu 1963/64 zespół występował już pod szyldem GKS Katowice, a rok później wywalczył awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. W latach 1965–1971 katowicki klubz w I lidze, budując swoją pozycję w krajowej piłce.
W 1968 roku GKS wchłonął zasłużony klub Dąb Katowice. Po kilku sezonach gry w II lidze GKS ponownie awansował do ekstraklasy w sezonie 1977/78, w której utrzymał się przez kolejne dwa lata.

Złota era – lata 80. i 90.
Największe sukcesy sportowe GKS Katowice odnosił w latach 80. i 90. Choć pierwsze lata tej dekady klub spędził na zapleczu ekstraklasy, w 1985 roku dotarł do finału Pucharu Polski, przegrywając po rzutach karnych z Widzewem Łódź. Rok później katowiczanie sięgnęli po pierwsze trofeum w historii – Puchar Polski, pokonując w finale Górnika Zabrze 4:1 po hat-tricku Jana Furtoka.
GKS zdobywał Puchar Polski jeszcze w sezonach 1990/91 i 1992/93 oraz Superpuchar Polski w latach 1991 i 1995. W lidze klub czterokrotnie sięgał po wicemistrzostwo kraju (1988, 1989, 1992, 1994) i cztery razy kończył sezon na trzecim miejscu. Najbliżej mistrzostwa GKS był w sezonie 1993/94, kiedy do triumfu zabrakło zaledwie jednego punktu.

Europejskie puchary
GKS Katowice zapisał się także w historii europejskich rozgrywek. Już w sezonie 1970/71 mierzył się z FC Barceloną w Pucharze Miast Targowych, stawiając faworytowi bardzo trudne warunki. Największe międzynarodowe sukcesy przypadły jednak na przełom lat 80. i 90. – dwukrotne awanse do 1/8 finału Pucharu Zdobywców Pucharów oraz dojście do 1/8 finału Pucharu UEFA w sezonie 1994/95 po wyeliminowaniu Girondins Bordeaux z Zinédinem Zidane’em w składzie. W tej fazie rozgrywek GKS musiał uznać wyższość Bayeru Leverkusen.

Kryzys i odbudowa (2000–2012)
Początek XXI wieku przyniósł klubowi poważne problemy organizacyjne i finansowe. Po sezonie 1999/2000 GKS na krótko wrócił do ekstraklasy, jednak w 2004 roku nie otrzymał licencji na grę w II lidze. W efekcie w sezonie 2005/06 katowiczanie zostali zdegradowani aż do IV ligi. Dzięki kolejnym awansom klub szybko wrócił na drugi poziom rozgrywkowy.
W 2012 roku głośnym echem odbił się projekt przekształcenia GKS Katowice w KP Katowice i gry w Ekstraklasie na licencji Polonii Warszawa. Zdecydowany sprzeciw kibiców sprawił jednak, że pomysł nie został zrealizowany.

Historia GKS Katowice to dzieje klubu silnie zakorzenionego w górniczym i robotniczym środowisku miasta, który przez dekady należał do krajowej czołówki, odnosił sukcesy w Polsce i Europie, a mimo kryzysów zachował swoją tożsamość i wsparcie wiernych kibiców.